Cztery instytucje i jeden rocznik. Nowy zapis kulturalnego Wejherowa

W Wejherowie kultura znów dostała własny kronikarski zapis. Najnowszy Wejherowski Rocznik Kulturalny powstał dzięki współpracy czterech instytucji, które od lat pilnują, by wydarzenia, ludzie i artystyczne tropy nie rozpłynęły się w codziennym pośpiechu. Tegoroczny tom poświęcono prof. Witosławie Frankowskiej, postaci mocno zapisanej w polskiej muzyce. To wydanie ma więc podwójny ciężar – dokumentuje miejskie życie i jednocześnie oddaje hołd twórczyni o szerokim dorobku.

• Rocznik wyrósł z porozumienia, które od lat trzyma kulturę razem
• Witosława Frankowska stała się osią tegorocznego wydania
• Redakcja domknęła tom z pamięcią o mieście i ludziach

Rocznik wyrósł z porozumienia, które od lat trzyma kulturę razem

Wejherowski Rocznik Kulturalny nie powstał przypadkiem ani jako jednorazowy pomysł. To efekt współpracy czterech instytucji – Wejherowskiego Centrum Kultury, Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko Pomorskiej, Biblioteki Miejskiej oraz Państwowej Szkoły Muzycznej. Tak działa to od 13 lat, kiedy podpisano czwórporozumienie, a tegoroczna publikacja jest już 12. odsłoną tego wspólnego przedsięwzięcia.

Arkadiusz Kraszkiewicz, zastępca prezydenta Wejherowa, podkreślił, że za rocznikiem stoją ludzie wykonujący codzienną, często niewidoczną pracę.

„Ta publikacja pozwala nam w tym zabieganym świecie zatrzymać się na chwilę i dowiedzieć się, co w danych latach wydarzyło się w Wejherowie” – powiedział.

W tych słowach dobrze wybrzmiewa sens całego przedsięwzięcia. To nie tylko kolejny tom na półce, ale uporządkowany zapis działań, koncertów, spotkań i inicjatyw, które składają się na kulturalny obraz miasta. Dla mieszkańców to wygodny punkt odniesienia – można wrócić do wydarzeń, które już minęły, i zobaczyć, jak szeroko rozpisuje się życie artystyczne poza samym centrum sceny.

Witosława Frankowska stała się osią tegorocznego wydania

Tegoroczny rocznik poświęcono prof. dr hab. Witosławie Frankowskiej, postaci ważnej dla polskiej muzyki. Jej dorobek obejmuje etnomuzykologię, kompozycję i kameralistykę, a także pracę naukową w Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. To nazwisko nie jest tu dodatkiem honorowym, lecz osią całego wydania.

Dorota Muża-Szlas, dyrektor Państwowej Szkoły Muzycznej w Wejherowie, zwróciła uwagę, że rocznik ma wartość szerszą niż zwykły zapis instytucjonalny.

„To niezwykła publikacja przedstawiająca nie tylko dokonania naszego środowiska” – zaznaczyła.

Dodała też, że tom jest świadectwem żywej pamięci o ludziach, którzy swoją pasją i pracą budują kulturalną tożsamość małej ojczyzny. Właśnie w tym miejscu rocznik wyraźnie wykracza poza dokument. Pokazuje związki między instytucjami, twórcami i odbiorcami, a także przypomina, że kultura miasta nie składa się wyłącznie z wielkich premier, lecz także z konsekwentnej pracy wykonywanej przez lata.

Redakcja domknęła tom z pamięcią o mieście i ludziach

Za tegorocznym wydaniem stoi redakcja, która od lat porządkuje materiał i nadaje mu spójny kształt. Redaktorem naczelnym Wejherowskiego Rocznika Kulturalnego 2025 jest Henryk Połchowski. W zespole pracowali także Beata Felczykowska, Agata Grenwald, Iwona Block oraz Adam Szulc.

To ważne, bo przy takim przedsięwzięciu liczy się nie tylko temat, ale też ciągłość. Rocznik zachowuje pamięć o wydarzeniach, które łatwo giną w biegu kolejnych sezonów, a jednocześnie pokazuje, że w Wejherowie kultura ma zaplecze oparte na współdziałaniu. Dzięki temu publikacja nie jest zamkniętym archiwum. Staje się raczej mapą tego, co przez miniony czas budowało lokalny pejzaż artystyczny – od instytucji, przez twórców, po konkretne nazwiska, które nadają temu pejzażowi ludzką twarz.

na podstawie: Urząd Miasta Wejherowo.