Poezja, która zostaje na dłużej. Wieczór Andrzeja Halickiego

Czy życie jest grą, a miłość czymś, przed czym uciekamy mimo tęsknoty? Podczas wieczoru poetyckiego Andrzeja Halickiego słowa nie podawały gotowych odpowiedzi, lecz otwierały kolejne drzwi do rozmowy o codzienności, relacjach i samym sobie.

• Wieczór poetycki Andrzeja Halickiego uruchomił ważne pytania
• Wiersze Halickiego prowadzą od „Gry” do drugiego życia
• Z tego spotkania wychodzi się z myślami, które pracują dalej

Wieczór poetycki Andrzeja Halickiego uruchomił ważne pytania

Andrzej Halicki pojawił się w roli poety, ale także człowieka z szerokim spojrzeniem na świat. Doktor nauk prawnych i społecznik tym razem zaprosił do spotkania z poezją, która nie ucieka od tematów bliskich każdemu: przemijania, miłości, utraty, pozorów i poszukiwania własnego miejsca.

Interpretacje Zbigniewa Krause i Kazimierza Wójcika wydobyły z wierszy różne odcienie emocji i znaczeń. Dzięki nim teksty nie pozostały jedynie zapisem na papierze. Stały się punktem wyjścia do refleksji nad tym, jak patrzymy na innych, co tracimy z oczu w codziennym pośpiechu i kiedy naprawdę próbujemy usłyszeć własne myśli. 🎭

Wiersze Halickiego prowadzą od „Gry” do drugiego życia

Wśród prezentowanych utworów znalazły się między innymi „Gra”, „Wizytówka”, „Drugie życie” oraz „Co ma poezja do kota”. Każdy z nich kierował uwagę w inną stronę, ale wspólnym mianownikiem pozostawało zatrzymanie się na chwilę.

„Gra” przywoływała pytanie o reguły, według których funkcjonujemy. „Wizytówka” dotykała różnicy między tym, co pokazujemy światu, a tym, kim jesteśmy naprawdę. Z kolei „Drugie życie” i „Co ma poezja do kota” otwierały przestrzeń dla nieoczywistych skojarzeń, dystansu i spojrzenia na rzeczywistość z innej perspektywy. 📖

Z tego spotkania wychodzi się z myślami, które pracują dalej

Najmocniejszą stroną wieczoru była jego zdolność do wyciszenia codziennego hałasu. Poezja Andrzeja Halickiego przypomniała, że czasem dopiero po zatrzymaniu można dostrzec to, co wcześniej umykało: znaczenie relacji, cenę straty i potrzebę bycia sobą.

To były nie tylko odczytane wiersze, lecz także rozmowa o sprawach, które zwykle odkładamy na później. Słowa pozostały z uczestnikami również po zakończeniu spotkania, skłaniając do własnych pytań i spokojniejszego spojrzenia na codzienność. ✨

na podstawie: Miejska Biblioteka Publiczna w Wejherowie.