Przyjaźń czy toksyczna więź? Młodzież tropiła prawdę w koreańskim kryminale

Na wrześniowym spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki dla Młodzieży rozmowa szybko zeszła na trudne pytania o winę, lojalność i granice przyjaźni. Punktem wyjścia była koreańska powieść kryminalna „Dziewczyna, którą chcę zabić” Lee Kkoch-nim.

• „Dziewczyna, którą chcę zabić” uruchomiła lawinę pytań
• Dyskusyjny Klub Książki dla Młodzieży czytał między wierszami

„Dziewczyna, którą chcę zabić” uruchomiła lawinę pytań

W centrum historii znajduje się śmierć licealistki. Podejrzenia padają na jej przyjaciółkę Ju-jeon, którą inni oskarżają o wykorzystywanie Seo-eun dla własnych korzyści. Młodzi czytelnicy przyglądali się tej relacji z kilku stron, próbując ustalić, czy rzeczywiście można nazwać ją przyjaźnią.

Podczas pracy w grupach część klubowiczów szukała argumentów potwierdzających bliskość bohaterek, a pozostali wskazywali dowody, że ich więź była trudna i toksyczna. Wnioski nie były oczywiste - książka zostawiła po sobie przede wszystkim ciekawość, niepewność i niedowierzanie. 📚

Fabuła stała się też pretekstem do rozmowy o przekonaniach, które nie zawsze łatwo obronić. Młodzież była zgodna w jednym: można zranić drugiego człowieka, nawet jeśli nie robi się tego świadomie.

Dyskusyjny Klub Książki dla Młodzieży czytał między wierszami

Powieść Lee Kkoch-nim otworzyła rozmowę o presji społecznej, pochopnym osądzaniu i odpowiedzialności za własne decyzje. Zamiast prostych odpowiedzi pojawiły się kolejne pytania - kto ponosi winę, jak rodzi się podejrzliwość i czy relację można ocenić bez znajomości wszystkich jej szczegółów.

To właśnie takie książki najlepiej sprawdzają się w klubowej rozmowie: kryminalna zagadka prowadzi do tematów, które dotyczą codziennych relacji. Zakończenie może zaskoczyć, ale równie ważne okazują się emocje i refleksje pozostające po lekturze.

Na koniec uczestnicy odłożyli argumenty i sięgnęli po czarny papier do wydrapywania. Powstały kolorowe zakładki, ozdobione wstążkami i własnymi pomysłami. Twórcza część spotkania domknęła dyskusję o książce, która zamiast szybko zniknąć z pamięci, zostawiła młodych czytelników z kolejnymi pytaniami. ✨

na podstawie: Biblioteka Wejherowo.